# Çocuğa 112'yi aramayı oyunla öğret

> Acil bir anda yanında bir yetişkin olmayabilir. Çocuğunun 112'yi nasıl, ne zaman arayacağını korkutmadan, oyunla öğrenmesi mümkün. Yaşa uygun, tekrarlı ve sakin bir yöntem.
>
> Kaynak: https://sakinkal.com/blog/cocuga-112-yi-oyunla-ogret/
> Yayın: 2026-06-19
> Yazar: https://sakinkal.com/hakkinda/ · Editoryal politika: https://sakinkal.com/editoryal-politika/

Bir çocuğun başına bir iş geldiğinde, yanında her zaman bir yetişkin olmayabilir. Belki sen mutfakta bayılırsın, belki parkta düşen bir büyüğü görür. Böyle anlarda çocuğun bildiği tek şey — **112'yi aramak** — bir hayat kurtarabilir. İyi haber: bunu çocuğa korkutmadan, hatta eğlenerek öğretmek mümkün. Sır, tekrar ve oyunda.

Bu yazı bilgilendirmedir, profesyonel tıbbi yardımın yerini tutmaz; gerçek bir acilde **112**'yi ara. Burada anlatılan, çocuğun böyle bir anda ne yapacağını önceden öğrenmesidir.

## Korkutmadan, oyunla

Çocuklar korkuyla değil, oyunla öğrenir. "Başına kötü bir şey gelirse" demek yerine, bir **rol oyunu** kur: "Hadi sen telefonda 112'yi arayan kişi ol, ben de seni dinleyen görevli olayım." Oyuncak bir telefon işi kolaylaştırır. Çocuk birkaç kez prova yaptığında, gerçek bir anda donup kalmak yerine, **tanıdığı bir şeyi** yapar.

- **Adını ve adresini söylemeyi** öğret. "Görevli teyze nerede olduğunu sorarsa ne dersin?" diye oyunlaştır.
- **Ne zaman aranır**, onu netleştir. Birinin uyanmaması, kanaması, düşüp kalkamaması gibi somut örnekler ver; oyuncak ya da küçük şakalar için aranmadığını da söyle.
- **Sakin konuşmayı** prova ettir. Telefonu kapatmadan, görevlinin söylediğini beklemeyi öğret.

Oyunu kısa tut ve **tekrarla.** Tek seferde değil, haftalara yayılan kısa provalarla pekişir.

## Ne söyleyeceğini bilsin

Çocuğun aklında kalması gereken şey aslında sade: **kim, nerede, ne oldu.** Adı, bulunduğu yer ve gördüğü durum. Bunları sırayla söylemeyi bir tekerleme gibi öğretebilirsin. Bir de **telefonu hemen kapatmamayı** öğret; görevli soru sorabilir, hatta yapması gerekenleri tarif edebilir. Çocuğa "teyze/amca kapat diyene kadar telefondasın" demek, paniğe kapılıp hattı düşürmesini önler. Telefonda söylenecekleri kendin de tazelemek istersen, [112 ararken söylenecekler](/listeler/112-ararken-soylenecekler/) listesi hem sana hem büyüyen çocuğa iyi bir hatırlatıcıdır.

Evdeki telefonların kilidini de düşün. Bazı telefonlarda kilit ekranından acil arama yapılabilir; çocuğa bunu göstermek, gerçek bir anda işe yarar. Buzdolabına ya da görünür bir yere yapıştırılmış, üzerinde **112** yazan büyük bir not da küçük çocuklar için güçlü bir hatırlatıcıdır.

## Yaşa göre ayarla

Küçük bir çocuktan tüm adresi ezberlemesini bekleme; önce adını ve "anneme/babama ulaşılamıyorsa 112" fikrini ver. Büyüdükçe adresi, kat numarasını ve durumu tarif etmeyi ekle. Aynı oyunla mantığı kaybolma anına da taşıyabilirsin; [çocukla 'kaybolursan ne yaparsın' provası](/blog/cocukla-kaybolursan-provasi/) ezberlenecek üç basit adımı anlatıyor. Önemli olan, bilgiyi yaşına göre **küçük parçalara** bölmek ve düzenli tekrar etmek. Bu yöntemi acil durumların geneline yaymak istersen, [çocuğa acil durum eğitimi](/aile-toplum/cocuga-acil-durum-egitimi/) yazısı yaşa uygun adımları sıralar.

Bir akşam, on dakikalık bir oyunla başla. Çocuğun "biliyorum, ben hallederim" duygusu, ona korku değil **güven** verir. Panik yok; öğrettiğin bu küçük beceri, en beklenmedik anda en büyük yardımcısı olur.